مؤتمن ( 1293 ) زين العابدين مؤتمن ، فرزند داود ، كه در شعر مؤتمن تخلص مىكند ، در سال 1293 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد . وى از مردم كاشان است و دودمانش همه از آن شهر برخاسته‌اند و نسبش نيز به فتحعلى خان صبا ( ملك‌الشعراء ) دورهء فتحعلى شاه قاجار مىرسد . مؤتمن پس از اتمام تحصيلات ابتدايى ، دورهء متوسطه را در دبيرستان كالج آمريكايى ( البرز ) به پاى برد و در سال 1315 از آن مدرسه فارغ التحصيل گرديد . آنگاه در رشتهء زبان و ادبيات به تحصيل ادامه داد و به دريافت دو ليسانس يكى در رشتهء ادبيات فارسى و ديگر در رشتهء زبان انگليسى توفيق يافت . مؤتمن از سال 1320 به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در همان دبيرستان البرز كه تحصيل كرده بود به تدريس اشتغال ورزيد و مدت 42 سال عهده‌دار تعليم و تربيت جوانان كشور بود و همواره معلمى را از بهترين افتخارات زندگى خود مىشمرد . مؤتمن نويسنده‌اى چيره‌دست و شاعرى توانا و محققى انديشمند است و مطالعات و تحقيقاتش او را مردى مجرب و صاحب رأى و نظر گردانيده است . او در ميان اساتيد سخن در شعر فارسى به سعدى و صائب بيش از ديگر سخنوران علاقه دارد ، از اين روى مجموعه‌اى از گزيده‌هاى شعر صائب را به نام " گهرهاى راز از درياى انديشهء صائب " طبع و نشر كرده است . نخستين اثر تاريخى مؤتمن كه به صورت رمان نوشته شده ، به نام " آشيانهء عقاب " نام دارد و نمودارى از قدرت او در داستان‌پردازى است . اين كتاب مكرر طبع و نشر يافته است .